« يَعلَمُ ما بَينَ اَيديهِم وَ ما خَلفَهُم وَ لا  يُحيطونَ بِهِ عِلماً »

« خداوند آنچه بر خلائق گذشته و آنچه در آینده برآنان خواهد آمد همه را می داند و هیچ کس را به او احاطه و آگاهی نیست »

طه:110

علی بن ابراهیم قمی در تفسیرش که منسوب به امام صادق علیه السلام است گوید: فرمودند:«آنچه برآنان گذشت» یعنی آنچه

 از اخبار و جریانهای پیغمبران گذشته است. « و آنچه در آینده برآنان خواهد آمد » یعنی اخبار حضرت قائم علیه السلام .

تفسیر قمی،ج2،ص62

«حَتَّى إِذا رَأَوْا ما يُوعَدُونَ إِمَّا الْعَذابَ وَ إِمَّا السَّاعَةَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَكاناً وَ أَضْعَفُ جُنْدا»

«تا آن ساعت كه وعده عذاب را به چشم خود ببينند كه يا عذاب (قتل و اسيرى) چشد يا ساعت قيامت وى را فرا رسد، پس كافران به زودى خواهند دانست كه (از مؤمن و كافر) كدام يك روزگارش بدتر و سپاهش ضعيف‏تر است!»

مریم:75

از ابى بصير از امام صادق (علیه السلام) در تفسير قول خدا عز و جل (73 سوره مريم): «وقتى خوانده شود بر آنها آيات ما روشن و صريح بگويند كفار به كسانى كه مؤمن شدند كدام از دو دسته ما و شما مقام بهترى دارد و محفل آراسته‏ترى» فرمود: رسول خدا (صلی الله علیه و آله ) قريش را به ولايت و امامت خواند و رميدند و منكر شدند و آن كسانى از قريش كه كافر شدند به ولايت به آنان كه ايمان به امير المؤمنين آوردند- و اقرار به ولايت او كردند و هم به ولايت ما خاندان- گفتند: كدام دسته از ما و شما مقام بهتر و محفل آراسته‏ترى دارد؟براى سرزنش به آنها، خدا در جواب آنها فرمود (74 سوره مريم): «چه بسيار قرنها پيش از آنها بود كه هلاك كرديم از امّتهاى گذشته كه آنها اثاث و نمود بهترى در زندگى خود داشتند».من گفتم قول خدا (75): «هر كه در گمراهى باشد خداى بخشاينده به او مهلت و تمکّن در زندگى مى‏دهد» يعنى چه؟ فرمود: همه آنها در گمراهى بودند، ايمان به ولايت امير المؤمنين و ولايت ما نداشتند و گمراه و گمراه‏كننده بودند و به اين ضلالت و سركشى آنها مى‏رسيد تا مى‏مردند و خدا «آنها را به بدترين جايگاه و سست‏ترين وضع سپاه مى‏كشانيد» گويد: گفتم قول خدا (75): «تا آنگاه كه ببينند آنچه به آنها وعده شده است به خوبى بدانند كيست آن كه جايگاه بدتر و لشكر ناتوان ترى دارد» (يعنى چه؟) فرمود: اما اين كه مى‏فرمايد تا ببينند آنچه به آنها وعده شده است، مقصود خروج و ظهور امام قائم علیه السلام است كه به ساعت از آن تعبير شده به خوبى آن روز را بدانند و بفهمند آنچه را از طرف خدا به دست امام قائم علیه السلام  بر آنها فرود آيد و اين است قول خدا كه: «كيست كه جايگاه بدترى دارد (يعنى نزد امام قائم) و لشكر ناتوان‏ترى دارد» گفتم: قول خدا (76): «و بيفزايد خدا به راهنمائى هدايت يافتگان» فرمود: خدا در آن روز رهنمائى به رهنمائى آنها بيفزايد براى پيروى از امام قائم علیه االسلام چون او را رد نكند و منكر نشوند. گفتم قول خدا (87): «اختيار شفاعت ندارد مگر كسى كه نزد خداى رحمان عهدى بسته» فرمود: يعنى مگر آن كسى كه به وسيله ولايت امير المؤمنين (علیه السلام) و ائمه (علیهم السلام) براى خدا دين دارى كرده است، اين عهد معتبر نزد خداست...»

 اصول كافى-ترجمه كمره‏اى، ج‏3، ص: 223

«فَاخْتَلَفَ الْأَحْزابُ مِنْ بَيْنِهِمْ فَوَيْلٌ لِلَّذينَ كَفَرُوا مِنْ مَشْهَدِ يَوْمٍ عَظيمٍ»‏

«گروه‏هايى از بين پيروان عيسى اختلاف كردند. پس واى بر آنانى كه حضور يافتن در آن روز بزرگ را كافرند»

مریم:37

«تفسير العياشي عَنْ جَابِرٍ الْجُعْفِيِّ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع يَقُولُ الْزَمِ الْأَرْضَ لَا تُحَرِّكَنَّ يَدَكَ وَ لَا رِجْلَكَ أَبَداً حَتَّى تَرَى عَلَامَاتٍ أَذْكُرُهَا لَكَ فِي سَنَةٍ وَ تَرَى مُنَادِياً يُنَادِي بِدِمَشْقَ وَ خُسِفَ بِقَرْيَةٍ مِنْ قُرَاهَا وَ يَسْقُطُ طَائِفَةٌ مِنْ مَسْجِدِهَا فَإِذَا رَأَيْتَ التُّرْكَ جَازُوهَا فَأَقْبَلَتِ التُّرْكُ حَتَّى نَزَلَتِ الْجَزِيرَةَ وَ أَقْبَلَتِ الرُّومُ حَتَّى نَزَلَتِ الرَّمْلَةَ وَ هِيَ سَنَةُ اخْتِلَافٍ فِي كُلِّ أَرْضٍ مِنْ أَرْضِ الْعَرَبِ وَ إِنَّ أَهْلَ الشَّامِ يَخْتَلِفُونَ عِنْدَ ذَلِكَ عَلَى ثَلَاثِ رَايَاتٍ الْأَصْهَبِ وَ الْأَبْقَعِ وَ السُّفْيَانِيِّ مَعَ بَنِي ذَنَبِ الْحِمَارِ مُضَرُ وَ مَعَ السُّفْيَانِيِّ أَخْوَالُهُ مِنْ كَلْبٍ فَيَظْهَرُ السُّفْيَانِيُّ وَ مَنْ مَعَهُ عَلَى بَنِي ذَنَبِ الْحِمَارِ حَتَّى يَقْتُلُوا قَتْلًا لَمْ يَقْتُلْهُ شَيْ‏ءٌ قَطُّ وَ يَحْضُرُ رَجُلٌ بِدِمَشْقَ فَيُقْتَلُ هُوَ وَ مَنْ مَعَهُ قَتْلًا لَمْ يَقْتُلْهُ شَيْ‏ءٌ قَطُّ وَ هُوَ مِنْ بَنِي ذَنَبِ الْحِمَارِ وَ هِيَ الْآيَةُ الَّتِي يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى فَاخْتَلَفَ الْأَحْزابُ مِنْ بَيْنِهِمْ فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ مَشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيم‏»

در تفسير عياشى از جابر جعفى روايت ميكند كه حضرت امام محمد باقر عليه السّلام بوى فرمود: در جاى خود بنشين و حركتى از خود نشان مده، تا آنگاه كه علائمى را كه در سال طاق روى ميدهد و من اكنون براى تو ذكر ميكنم ببينى.

و آن اينكه: كسى از دمشق صدائى ميزند، و در يكى از دهات آن فرورفتگى پديد مى‏آيد، و قسمتى از مسجد آن فرو ميريزد، و ميبينى كه طايفه ترك از آنجا (دمشق) ميگذرند و در جزيره (موصل) فرود مى‏آيند. روميان هم در رمله فرود آيند و آن سالى است كه در تمام سرزمين عرب اختلافات روى ميدهد.اهل شام بر گرد سه پرچم مختلف جمع ميشوند، يكى زرد و سفيد و ديگر سرخ و سفيد و سومى پرچم سفيانى است. سفيانى با دائيانش كه از قبيله كلب ميباشند خروج ميكند و بر قبيله بنى ذنب الحمار از قبيله مضر حمله مى‏آورد و جنگى ميكند كه تا آن روز چنان جنگى بوقوع نپيوسته است. (1) سپس مردى از بنى ذنب بدمشق مى‏آيد و با همراهانش طورى كشته مى‏شود كه كسى را بدان گونه نكشته باشند. اينست معنى آيه شريفه «فَاخْتَلَفَ الْأَحْزابُ مِنْ بَيْنِهِمْ فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ مَشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيمٍ»

تفسیرعیاشی،ج1،ص64

«وَ قُلْ جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقاً»

«و بگو: حق آمد و باطل رفت زيرا كه باطل رفتنى و نابودشدنى است‏.»

اسراء:81

امام باقر علیه السلام در باره آيه شريفه: «وَ قُلْ جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ‏» فرمودند: هنگامى كه حضرت   قائم­عليه السّلام قيام كند دولت باطل از ميان برود.

 بهشت كافى-ترجمه روضه كافى، ص: 337