«عَسى‏ رَبُّكُمْ أَنْ يَرْحَمَكُمْ وَ إِنْ عُدْتُمْ عُدْنا »

«اميد است كه پروردگارتان بر شما رحم كند و اگر به تجاوز كردن برگرديد، ما هم به مجازات شما باز مى‏گرديم.»

اسراء:8

‏علیُّ بنُ ابراهیم: فی تَفسیرِهَ المَنسُوبِ اِلَی الصّادِقِ عَلَیهِ السَّلامُ قالَ : «عَسى‏ رَبُّكُمْ أَنْ يَرْحَمَكُمْ» : أي ينصركم على عدوكم ثم خاطب بني أمية فقال وَ إِنْ عُدْتُمْ عُدْنا يعني عدتم بالسفياني عدنا بالقائم من آل محمد (علیهم السلام) »

علی بن ابراهیم قمی در تفسیرش که منسوب به امام صادق علیه السلام است می گوید : ««عَسى‏ رَبُّكُمْ أَنْ يَرْحَمَكُمْ‏» یعنی :  خداى بشما ترحم خواهد كرد و شما را بر دشمنانتان پيروز گرداند. آنگاه بنى اميه را مخاطب ساخته و ميفرمايد: «وَ إِنْ عُدْتُمْ عُدْنا» يعنى: اگر شما با شوكت سفيانى خروج كنيد، دولت حق نيز با ظهور قائم آل محمد صلى اللَّه عليه و آله قيام خواهد كرد.

(تفسيرالقمي،14،2)

«وَ قَضَيْنا إِلى‏ بَني‏ إِسْرائيلَ فِي الْكِتابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الْأَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَ لَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبيراً .

فَإِذا جاءَ وَعْدُ أُولاهُما بَعَثْنا عَلَيْكُمْ عِباداً لَنا أُولي‏ بَأْسٍ شَديدٍ فَجاسُوا خِلالَ الدِّيارِ وَ كانَ وَعْداً مَفْعُولاً.»

«و به فرزندان اسرائيل اعلام كرديم كه شما دو بار در زمين فساد خواهيد كرد و طغيان بزرگى از شما سر خواهد زد.

هنگامى كه نخستين وعده فرا رسد، گروهى از بندگان سرسخت خود را نزد شما مى‏فرستيم تا هر خانه و شهرى را جستجو كنند و اين وعده الهى قطعى است.»

اسراء:4و5

 عبد اللَّه بن قاسم بطل در باره آيه شريفه: «وَ قَضَيْنا إِلى‏ بَنِي إِسْرائِيلَ فِي الْكِتابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الْأَرْضِ مَرَّتَيْنِ‏» از امام صادق عليه السّلام روايت مى‏كند كه فرمودند: اين آيه به كشتن على بن ابى طالب عليه السّلام و نيزه زدن به حسن عليه السّلام نظر دارد، و  عبارت      «وَ لَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيراً» حاكى از كشته شدن امام حسين عليه السّلام است، و عبارت :«فَإِذا جاءَ وَعْدُ أُولاهُما» حكايت از ريخته شدن خون حسين عليه السّلام دارد، و عبارت :«بَعَثْنا عَلَيْكُمْ عِباداً لَنا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجاسُوا خِلالَ الدِّيارِ» بر مردمى دلالت دارد كه خداوند پيش از ظهور امام قائم عليه السّلام مى‏فرستد و هيچ كس را كه مسئول خونى است در خاندان محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم وانگذارند مگر آنكه او را بكشند،« وَ كانَ وَعْداً مَفْعُولًا» يعنى ظهور امام قائم عليه السّلام‏.

                        بهشت كافى-ترجمه روضه كافى، ص: 251

«أَفَأَمِنَ الَّذينَ مَكَرُوا السَّيِّئاتِ أَنْ يَخْسِفَ اللَّهُ بِهِمُ الْأَرْضَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذابُ مِنْ حَيْثُ لا يَشْعُرُون‏»

«آيا آنان كه مرتكب بديها مى‏شوند، مگر ايمنند از اينكه زمين به فرمان خدا آنها را فرو برد يا عذاب از جايى كه نمى‏دانند بر سرشان فرود آيد؟»

نحل:45

تفسير العياشي عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عُمَرَ عَمَّنْ سَمِعَ أَبَا جَعْفَرٍ علیه السلام يَقُولُ إِنَّ عَهْدَ نَبِيِّ اللَّهِ صَارَ عِنْدَ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ علیه السلام  ثُمَّ صَارَ عِنْدَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ ثُمَّ يَفْعَلُ اللَّهُ مَا يَشَاءُ فَالْزَمْ هَؤُلَاءِ فَإِذَا خَرَجَ رَجُلٌ مِنْهُمْ مَعَهُ ثَلَاثُمِائَةِ رَجُلٍ وَ مَعَهُ رَايَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه وآله  عَامِداً إِلَى الْمَدِينَةِ حَتَّى يَمُرَّ بِالْبَيْدَاءِ فَيَقُولَ هَذَا مَكَانُ الْقَوْمِ الَّذِينَ خُسِفَ بِهِمْ وَ هِيَ الْآيَةُ الَّتِي قَالَ اللَّهُ :«أَ فَأَمِنَ الَّذِينَ مَكَرُوا السَّيِّئاتِ أَنْ يَخْسِفَ اللَّهُ بِهِمُ الْأَرْضَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذابُ مِنْ حَيْثُ لا يَشْعُرُونَ  أَوْ يَأْخُذَهُمْ فِي تَقَلُّبِهِمْ فَما هُمْ بِمُعْجِزِينَ‏»

به درستی که عهد نامه پيغمبرخدا صلی الله عیه وآله به على بن الحسين علیه السلام رسيد و بعد از او به محمد بن على علیه السلام (خود حضرت) رسيد و بعد هم خدا هر چه خواهد ميكند. پس هميشه با اينان باش و از آنان كه براى تو ذكر كردم جدا بپرهيز  مگر هنگامى كه مردى از خاندان پيغمبر قيام كند كه سيصد و سيزده نفر مرد و پرچم پيغمبر با اوست، و آهنگ مدينه نمايد، و موقعى كه از بيابان «بيداء» عبور كند ميگويد: اينجا جاى كسانى است كه زمين آنها را فرو برد، چنان كه خدا ميفرمايد:

«أَ فَأَمِنَ الَّذِينَ مَكَرُوا السَّيِّئاتِ أَنْ يَخْسِفَ اللَّهُ بِهِمُ الْأَرْضَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذابُ مِنْ حَيْثُ لا يَشْعُرُونَ  أَوْ يَأْخُذَهُمْ فِي تَقَلُّبِهِمْ فَما هُمْ بِمُعْجِزِين‏»

تفسیرعیاشی،ج2،ص261

«وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لا يَبْعَثُ اللَّهُ مَنْ يَمُوتُ بَلى‏ وَعْداً عَلَيْهِ حَقًّا وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ»

«تا آنجا كه مى‏توانستند به خدا قسم خوردند، كه خدا كسانى را كه مى‏ميرند به رستاخيز زنده نمى‏كند. آرى اين وعده‏اى است كه انجام دادن آن بر عهده اوست، ولى بيشتر مردم نمى‏دانند»

نحل:38

سَهْلٌ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام: قَوْلُهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى «وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لا يَبْعَثُ اللَّهُ مَنْ يَمُوتُ  بَلى‏ وَعْداً عَلَيْهِ حَقًّا وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ‏ »  قَالَ فَقَالَ لِي يَا أَبَا بَصِيرٍ مَا تَقُولُ فِي هَذِهِ الْآيَةِ قَالَ قُلْتُ إِنَّ الْمُشْرِكِينَ يَزْعُمُونَ وَ يَحْلِفُونَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلوات الله علیه وآله أَنَّ اللَّهَ لَا يَبْعَثُ الْمَوْتَى قَالَ فَقَالَ تَبّاً لِمَنْ قَالَ هَذَا سَلْهُمْ هَلْ كَانَ الْمُشْرِكُونَ يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ أَمْ بِاللَّاتِ وَ الْعُزَّى قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ فَأَوْجِدْنِيهِ قَالَ فَقَالَ لِي يَا أَبَا بَصِيرٍ لَوْ قَدْ قَامَ قَائِمُنَا بَعَثَ اللَّهُ إِلَيْهِ قَوْماً مِنْ شِيعَتِنَا قِبَاعُ سُيُوفِهِمْ عَلَى عَوَاتِقِهِمْ فَيَبْلُغُ ذَلِكَ قَوْماً مِنْ شِيعَتِنَا لَمْ يَمُوتُوا فَيَقُولُونَ بُعِثَ فُلَانٌ وَ فُلَانٌ وَ فُلَانٌ مِنْ قُبُورِهِمْ وَ هُمْ مَعَ الْقَائِمِ فَيَبْلُغُ ذَلِكَ قَوْماً مِنْ عَدُوِّنَا فَيَقُولُونَ يَا مَعْشَرَ الشِّيعَةِ مَا أَكْذَبَكُمْ هَذِهِ دَوْلَتُكُمْ وَ أَنْتُمْ تَقُولُونَ فِيهَا الْكَذِبَ لَا وَ اللَّهِ مَا عَاشَ هَؤُلَاءِ وَ لَا يَعِيشُونَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ قَالَ فَحَكَى اللَّهُ قَوْلَهُمْ فَقَالَ «وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لا يَبْعَثُ اللَّهُ مَنْ يَمُوت‏ ».

از ابى بصير گويد بامام صادق (علیه السلام) گفتم قول خدا تبارك و تعالى (38- النحل) «و با كمال جد بخدا سوگند خوردند كه خدا زنده نكند هر كه را بميرد، آرى (زنده ميكند) ولى بيشتر مردم نمى‏دانند» يعنى چه؟ گويد بمن فرمود اى ابا بصير تو در معنى اين آيه چه ميگوئى؟ گويد: گفتم، راستى مشركان ميپنداشتند و سوگند هم براى رسول خدا (صلی الله علیه و آله) ميخوردند كه خدا مرده‏ها را زنده نكند. گويد: فرمود: بريده باد آنكه اين را گويد از آنها بپرس كه مشركان بلات و عزى قسم ميخوردند يا بخدا؟ گويد گفتم: قربانت تو معنى آن را بمن بفهمان.گويد بمن فرمود: اگر چنانچه امام قائم از ما ظهور كند خداوند جمعى از شيعيان ما را براى او زنده كند كه دسته‏هاى شمشير خود را بر سر شانه‏هاشان گذارند و اين خبر بجمعى از شيعه‏هاى ما رسد كه هنوز نمرده‏اند و بآن‏ها گويند فلان و فلان و فلان زنده شده‏اند و از گور در آمده‏اند و اكنون در خدمت امام قائم هستند و اين خبر بمردمى از دشمنان ما برسد و گويند اى گروه شيعه وه چه دروغگوئيد؟ امروز هم كه دولت شما است هنوز دروغ ميگوئيد نه بخدا اينها زنده نشدند و زنده نشوند تا روز قيامت فرمود پس خدا گفتار آن‏ها را حكايت كرده و فرموده است و سوگند ياد كنند بخدا از روى جد و جهد كه خدا زنده نكند هر كه مرده است.

الكافي، ج‏8، ص:51