به نام خدا

آن​گاه که حضرت سیّدالشهداء علیه السلام در مسیر کربلا به منزلگاه «شراف» رسیدند فرمودند:

آب بسیار بردارید.

سپس تا نیمه روز به راه ادامه دادند. پس از مدّتی که با لشکر فراوان دشمن مواجه شدند آن حضرت آثار تشنگی در لشکر دشمن دیدند. به یاران خود دستور دادند:

آنان و مرکب‌هایشان را سیراب کنید.

علی بن طمان گوید:

من آخرین نفری بودم که از راه رسیدم . چون امام حسین علیه السلام  تشنگی من و مرکبم را دید ، فرمود : شتر را بخوابان برادر ! آن را خواباندم . فرمود : بنوش . من هرچه خواستم بیاشامم، آب از دهانه مشک می‌ریخت. حسین علیه السلام فرمود: سر مشک را بپیچان. من ندانستم چه کنم؟ پس خود آن حضرت برخاست، لب مشک را برگردانید و من آب نوشیدم و مرکبم را نیز سیراب کردم.

آری، این رفتار کریمانه فقط اختصاص به مردان خدا دارد و این امام حسین علیه السلام است که به دشمنان و اسبانشان احسان کردند، در حالی​که همان دشمن در روز عاشورا از دادن حتّی جرعه‌ای آب به طفل شیر خواره آن حضرت دریغ نمود و با قساوت هر چه تمام‌تر مهربانی‌های سیّد الشهدا را پاسخ داد.

بحر موّاج کرم اوست که با تشنه لبی              نخورد آب و دهد آب، لب عطشان را

فواد کرمانی

این گونه رفتار از سیّد الشهداء که رحمت و مهربانی بی‌کران الهی است عجیب نیست.

و چنین رفتار کریمانه‌ای سیره و روش همیشگی اهل بیت علیهم السلام بوده و می‌باشد. مولای مهربان ما امام زمان علیه السلام نیز فرزند آن حضرت و وارث همان امام کریم است. خدای متعال در حدیث شریف لوح که نام امامان بزرگوار را ذکر فرموده ایشان را به عنوان «رحمة للعالمین» خوانده است. یعنی همان وصف پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله که در قرآن به آن اشاره شده است.

امام عصر علیه السلام نیز مانند جدّش پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله رحمت خدا بر عالمیان است. رحمتی عام و شامل و فراگیر که شعاع آن حتّی چشم دشمنان آن بزرگواران را خیره کرده است.

در زیارت امام عصر علیه السلام نیز امام زمان علیه السلام را با وصف «الرحمه الواسعه» می‌ستائیم. یعنی ایشان رحمت گسترده و فراگیر خداوند می‌باشند و عنایات و لطف‌شان شامل همه، حتی گناه‌کاران نیز می‌شود.

دوستان را کجا کنی محروم            تو که با دشمنان نظر داری

اینک ما، تشنه‌ی الطاف و مهربانی‌های او هستم و از صمیم قلب به او توجّه  وتوسّل داریم؛ هرچند با گناهان و بدی‌هایمان قلب نازنین او را بارها و بارها آزرده‌ایم امّا فراموش نکنیم که او مانند جدّ مظلومش حسین علیه السلام از زلال عطوفتش ما را سیراب نموده و با نگاهی کریمانه بر ما نظاره خواهد نمود.

بیاییم در ماه عزای سید و سالار شهیدان رو به جانب امام زمان علیه السلام کنیم و به ایشان بگوییم:

یا صاحب الزمان ما تشنگان محبّت شماییم. اگر جدّ شما امام حسین علیه السلام دشمن را کریمانه سیراب کرد ما نیز از شما تقاضای احسان و کرم داریم و از خداوند می‌خواهیم در زمره کسانی نباشیم که از شما بهره می‌برند و رو‌ در‌ روی شما می‌ایستند.