بسم الله الرحمن الرحیم

اللهم وصل علی ولی امرک القائم المؤمل و العدل المنتظر

امروزه افول بشریت سرعت گرفته است و هرچه بیشتر در عصر ارتباطات و تکنولوژی و مدرنیسم پیش می‌رویم شاهد بیشتر شدن دغدغه‌های انسانی هستیم. گسترش فجایع و بحران‌های پیچیده روحی و روانی حکایت از اشتباه بشر امروزی در انتخاب راه و نقشه راه دارد.

بشر امروز، نیازمند بازنگری در جهت گیری‌های اعتقادی است و می‌بایست آن چه را که هست به آن چه را که باید باشد تغییر دهد. بازشناسی نقش اعتقاد به رهبری معصوم و به دور از اشتباه باید در دستور کار انسان وازده‌ی قرن بیست و یکم قرارگیرد وچه بسا بدین سبب است که اسلام، «مهدویت» را ضروری دین و اساسی‌ترین ارکان اعتقادی می‌داند. هرچند این اعتقاد به دلیل اصالت ذاتی در دیگر ادیان نیز مطرح است، اما دامنه ی آن در دریای ژرف قرآن و روایات حکایتی دیگر دارد.

این اعتقاد دارای دو جنبه است: اول امامت، دوم، مهدویت!

اول اینکه خداوند زمین را از حجت باقی نگذاشته و نخواهد گذاشت و این کره خاکی پس از امام عسکری(علیه السلام) دارای امامی است که همه​ی ویژگی‌های امامتی یازده امام سلف خود را به ارث برده است.

دوم این که او علی‌رغم حضور در متن جامعه و در کنار شیعیان، در پرده غیبت به سر می‌برد و تنها اوست که پس از ظهور، بشریت را از آلام پنهان و آشکار می‌رهاند و عالی‌ترین و شایسته‌ترین حکومت ممکن را بر عرصه‌ی زمین ایجاد می‌نماید.

همه می‌دانیم که پس از پیامبر اکرم(صل الله علیه و آله) «مقام» و «امامت» حضرت علی(علیه السلام) و یازده فرزند معصومش مورد تشکیک و تردید و توطئه دشمنان قرارگرفت و این تهاجم با تأویلات هواخواهانه و غرض ورزی‌های سیاسی و قدرت طلبانه‌ی دشمنان اهل بیت(علیهم السلام) ادامه یافت. آنان در مسیر دوری مردم از حقیقت دین از هیچ تلاشی فروگزار نکردند و دامنه‌ی حملات ناجوانمردانه‌شان هر روز بیشتر و بیشتر شد و در این جهت از همه چیز استعانت جستند تا به مقصد نایل شوند.

از همان آغاز، آنان به خوبی دریافتند که «شناخت امام معصوم»، «تبعیت از او» و «دوست داریش» استراتژیک‌ترین نقطه برای دوری مردم از مدینه‌ی فاضله‌ی امامان شیعه است و بیگانگی مردم با امامان معصوم، موجب حاکمیت مطلق مادی و استیلای روانی و اخلاقی سرکردگان کفر بر بشریت خواهد بود.

بدین لحاظ، علاوه بر جهت گیری‌های غاصبانه ی سیاسی، حملات سیل‌آسای اعتقادی دشمنان، بر این آیین مقدس بیشتر شد. در این راه ابلیس با کارکشتگی آنان را به استفاده از زور و تزویر و معصیت و تمرد و عصیان و هرزگی فرا خواند تا مردم از مسیر بندگی و عبودیت به منجلاب فساد سقوط کنند و این راه را با ابزارهای متفاوتی طی شد . یکی از ابزارها فرافکنی شبهات پیرامون اعتقاد به امامت امام حی و مهدویت حجت بن الحسن بود.

واقعیت این است که در طول حیات ائمه هدی(علیهم السلام)، از زمان رسول خدا(صل الله علیه و آله) تا کنون که در دوران امامت محمد بن الحسن به سر می‌بریم، اگر علم و درایت و بصیرت امامان معصوم و نیز درک صحیح و شناخت کافی و ایثار و دل سوختگی عالمان و دانشمندان این مکتب نمی‌بود، شاید امروز اثر و نشانی از این آیین دیده نمی‌شد و دامنه آتش افروزی شبهات شیطانی وسیع‌تر از قبل خانه و کاشانه ی قلبی و اعتقادی شیعه را خاکستر می‌ساخت.

اما نباید فراموش کرد:

چـراغـی را کـه ایـزد بر فـروزد           هرآن‌کس پف کند ریشش بسوزد

امام زمان(علیه السلام) چراغ ایزدی است و بایسته و شایسته است شیعیان دل سوخته بر گرد این چراغ بیتوته کنند و از نور و گرمای آن بهره ببرند. و صد البته که از آن نیز پاسبانی کنند. تا آن زمان که آن خورشید تابناک از پس پرده برون آید و روی از نقاب بر کشد و جان‌ها را طراوت بخشد.

بدین انگیزه سایت «مهدی شناخت» به پیروی و درس آموزی از عالمان شیعه با غیرت تمام و تمام غیرت آمده است تا از این حریم مقدس مرزبانی کند.

سایت مهدی‌شناخت می‌کوشد در این راه به سؤالات و جستجو‌های علمی‌در این زمینه (مهدویت و امامت حضرت مهدی علیه السلام) پاسخ‌هایی مستدل، منطقی و کارآمد ارائه نماید. تا عموم پرسش‌گران و پژوهش‌کنندگان از این طریق و از مجرای منابع و مآخذ مستند و قابل اطمینان به پاسخ‌های خود دست یابند.

سردبیر سایت مهدی شناخت

۱ / ۶ / ۸۸